Inspiratie

De belevenis van afgelopen week was ongetwijfeld het concert van Kensington in de Ziggo Dome, waar mijn drie mannen en ik naartoe zijn geweest. Het was gaaf en indrukwekkend. De nummers van Kensington hebben al meerdere keren inspiratie opgeleverd, vrij recent nog in Twee zielen, één gedachte. Mijn favoriete Kensington nummer tot nu toe is Island, dat nummer kon ik perfect in mijn nieuwste boek verwerken. Het is natuurlijk al begonnen in Het Rubens meisje waar ik van Eva een grotere fan van Kensington dan van Davidson heb gemaakt. Uncharted heb ik in een bijzonder emotioneel hoofdstuk in Het Rubens meisje verwerkt, meer zeg ik niet omdat ik weet dat heel veel lezers wachten met het lezen van dit boek tot het eind november op Kobo en Kobo Plus verschijnt en ik niet wil spoileren. Eloi, je leest dit natuurlijk nooit, bedankt dat je al deze geweldige nummers een stem hebt gegeven.

Gisteravond zat ik achter mijn laptop, ik had net een stuk tekst weggehaald dat best grappig was, maar totaal niet tot zijn recht kwam in wat mijn visie is voor het boek. Echt veel progressie heb ik afgelopen week niet gemaakt met het manuscript, het is slechts een paar duizend woorden rijker geworden. Ik merk dat ik minder snel tevreden ben met wat ik geschreven heb. Mijn vingers zweefden boven het toetsenbord en toen zag ik het knipperende lampje van mijn telefoon. Er was een heel lief appje binnengekomen van oud-collega Sabine. Sabine en ik kennen elkaar alleen maar van telefoongesprekken die we gevoerd hebben tijdens het werk, we hebben nooit samengewerkt op dezelfde afdeling. Zij is mijn boeken gaan lezen omdat een andere oud-collega, Carolien, erg enthousiast was. Nadat Sabine er een paar van Carolien had geleend, begon ze zelf boeken bij mij te bestellen. In het appje van gisteravond stond dat ze tot voor kort amper een boek per jaar las en eerder een tijdschrift oppakte. In deze zomer heeft ze alle zeven boeken gelezen en genoten van mijn schrijfstijl. Ieder vrij moment pakte ze een boek op. Inmiddels is ze aan een nieuw boek begonnen, maar dat legt ze toch makkelijker weg. Ik heb er een fan bij. Dank je wel, Sabine dat jouw appje precies op het moment stuurde toen ik even niet meer wist hoe ik verder moest met het manuscript. De twee uren daarna heb ik continue gescheven.

Of het de komende twee weken lukt om veel te schrijven, kan ik niet beloven. Morgen vertrekken we namelijk voor twee weken naar Zweden.

Liefs, Esther