De Bode

Twee weken geleden schreef ik in mijn blog over het artikel in de lokale krant De Bode. Het artikel verscheen toen alleen op de internetversie van de krant, jammer maar niet getreurd. Vanmorgen kwam ik mijn buurman tegen en die vertelde dat ik deze week wel in de papieren versie van De Bode sta. Het is maar goed dat hij er mij op attent maakte, want de krant was al bijna richting het oud papier verdwenen ;-).

Afgelopen week had ik een gezellig app-contact met een lezeres. Miek schreef na het lezen van De onbeschoft aantrekkelijke man: "Gisteren je boek in 1 ruk uitgelezen, ben zelfs niet met man en hond een rondje bos gaan doen. Alles heb ik overgeslagen, is me nog nooit gebeurd. Dus 1 woord voor dit boek: WAANZINNIG. Ik heb genoten van het verhaal en je schrijfstijl!" Inmiddels heeft Miek ook Gewoon puur Emma gelezen en zijn we heel wat appjes verder. Echt super leuk. Vooral ook haar opmerkingen over de kinderen: "Ik vind de humor ook leuk die erin verwerkt zit. Vooral Roos in De onbeschoft aantrekkelijke man vond ik heerlijk. En Vincent is een lief ventje. In Gewoon puur Emma vind ik Laura zielig en Jonathan geweldig." Ik kan het dan niet laten om te appen: "Laura krijgt het aardig voor haar kiezen en mini-Marcus is inderdaad geweldig." Tijdens het schrijven van Gewoon puur Emma vond ik de ingeving om Emma Jonathan de bijnaam mini-Marcus te geven zo ontzettend leuk. Net als Thijs, Theun en Thies, de drieling uit Een klus voor twee die heel consequent "Iris van de Stroom!" blijven roepen.

Nog twee details uit Een klus voor twee die leuk zijn om te vermelden: meneer Dingemanse, waar het boek mee begint, heet niet voor niets zo. Het is de achternaam van een dorpsgenote én lezers van het eerste uur. Oud-collega Jolanda Louman wilde heel graag een rol spelen in een boek. Over de naam van het echtpaar dat in het gele pand woont met de geveltuin in Middelburg, hoefde ik dus niet lang na te denken.

Op de website van Perfecte Buren zie je in de banner Een klus voor twee inmiddels langskomen, ik ben zo benieuwd naar wat recensente Sonja van het boek vindt. Geduld is een schone zaak en dat blijft bij mij toch echt een dingetje...

Liefs, Esther